WOŁCZYN to miejsce urodzin ostatniego króla Polski,
Stanisława Augusta Poniatowskiego. Również w
Wołczynie, w miejscowym kościele p.w. Świętej Trójcy
14 lipca 1938r. spoczęły szczątki władcy po ich
usunięciu z kościoła św. Katarzyny w Petersburgu
(Leningradzie). W 1995 roku zabrano je do Warszawy
i złożono w Katedrze św. Jana. Jednak zachowały się
relacje dawnych i obecnych mieszkańców miasta, z
których wynika, że z Wołczyna zabrano jedynie
znalezione w krypcie królewskiej przedmioty mogące
mieć związek z pochówkiem. Szczątki króla natomiast
zostały zebrane i pochowane w Wołczynie po
rozgrabieniu jego grobu tuż po zakończeniu wojny.
TWIERDZA BRZESKA - niezwykły zabytek budownictwa
obronnego, zespół fortyfikacji wzniesionych przez Rosjan w I poł.
XIX wieku przy ujściu rzeki Muchawiec do Bugu. Twierdza
wyglądem przypominała ogromny obóz warowny. Tworzyły ją
zamknięte w kole obronne koszary o długości prawie 2 km.
Zlokalizowano tu 500 schronów, które mieścły 12 tys. żołnierzy.
Od 1919r. twierdza należała do Polski. W 1930r. więziono tu
działaczy opozycji parlamentarnej (Centrolewu) domagających
się ustąpienia rządu J.Piłsudskiego, sądzonych w Procesie
Brzeskim. Po wybuchu wojny zdobyta przez Niemców 17 IX 1939r.
W wyniku umowy granicznej zawartej między ZSRR a Niemcami
twierdza znalazła się na terytorium radzieckim. Po agresji Niemiec
na Związek Radziecki ponownie w rękach Niemców - do 1944r.
BRZEŚĆ - miasto w zachodniej części
Białorusi nad Bugiem. Pierwsza
wzmianka o Brześciu pochodzi z 1019
roku. W XI - XIII wieku we władaniu
książąt ruskich, później wraz z Rusią
zdobyty przez Litwę. Na mocy unii
polsko - litewskiej znalazł się w
granicach Rzeczpospolitej. Miejsce
zawarcia unii brzeskiej w 1569 roku
oraz brzeskiego traktatu pokojowego w
1918 roku. W okresie międzywojennym
od 1921r. miasto należało do Polski
pełniąc funkcje stolicy województwa
poleskiego. Po agresji ZSRR na Polskę
we wrześniu 1939 r. Brześć znalazł się
pod okupacją sowiecką.
Kościół pod wezwaniem św. Trójcy w Wołczynie jest niewątpliwie unikalny pod każdym
względem. Jego budowę rozpoczęto w 1729 r. zaś całkowite zakończenie wystroju
świątyni nastąpiło w 1743 r. Wołczyn w tym czasie (od 1738r.) był własnością księcia
Fryderyka Michała Czartoryskiego, który wybudował w mieście wspaniały pałac otoczony
40 hektarowym parkiem. Jednak w czasie rozbiorów pałac stopniowo podupadał, majątek
rozprzedano, zaś na początku XX wieku rozebrano pozostałości dworu. Kościół także
popadał w ruinę, lecz od całkowitej zagłady uratowało go przekształcenie w cerkiew. Do
funkcji kościoła budowla powróciła dopiero po traktacie ryskim, gdy Wołczyn powrócił do
Polski. Po II wojnie światowej miasto znalazło się w granicach Związku Radzieckiego,
parafię katolicką zlikwidowano, a nieużywany kościół ponownie zaczął popadać w ruinę.
W 1953 r. wykreślono go z rejestru obiektów zabytkowych. W latach siedemdziesiątych
urządzono w nim magazyn nawozów sztucznych. Dwustuletnie mury zaczęły się kruszyć,
zaś w 1976 r. zawalił się nie naprawiany od kilkudziesięciu lat dach. Z każdym rokiem
obiekt niszczeje coraz bardziej, zaczynają zawalać się ściany...











Kresy Wschodnie - Białoruś - Brześć, Wołczyn
Kresy Wschodnie - Białoruś - Brześć, Wołczyn